Z okazji 45-lecia linii Eagle, Goodyear świętuje sukcesy, które uczyniły tą linię opon jedną z najbardziej utytułowanych w historii sportów motorowych, tworząc dziedzictwo, które trwa do dziś, zarówno w Długodystansowych Mistrzostwach Świata, jak i w NASCAR.

Symbol Ameryki

Opony Goodyear zaczęły odnosić sukcesy niemal natychmiast po założeniu firmy Goodyear Tire & Rubber Company w 1898 roku. Już w 1901 roku Henry Ford wybrał je do samochodu, którym zwyciężył w wyścigu na dystansie jednej mili, rozegranym w Detroit Driving Club. To właśnie wtedy narodził się etos marki, oparty na haśle „z wyścigów na drogi”. Sukcesy na torach szły w parze z serią przełomowych innowacji, które powstawały w rytmie pionierskich startów. Był to pierwszy z wielu przypadków, gdy doświadczenia zdobyte na torze bezpośrednio przełożyły się na jakość i osiągi opon Goodyear przeznaczonych do codziennej jazdy.

Już we wczesnych latach rozwoju sportów motorowych Goodyear dostrzegł, że tor wyścigowy to najlepsze laboratorium do testowania osiągów opon. Wiedza zdobywana podczas północnoamerykańskich wyścigów była wykorzystywana do tworzenia technologii nowej generacji. Ta filozofia znalazła potwierdzenie w 1954 roku, gdy Goodyear dołączył do dynamicznie rozwijającej się wyścigów samochodów seryjnych NASCAR.

Po znaczących sukcesach w Ameryce Północnej, Goodyear odniósł swoje pierwsze międzynarodowe zwycięstwo w 1965 roku, gdy Masten Gregory i Jochen Rindt triumfowali w 24-godzinnym wyścigu Le Mans, prowadząc Ferrari 250 LM. Kilka miesięcy później Richie Ginther sięgnął po zwycięstwo w Grand Prix Meksyku. Te dwa przełomowe sukcesy na światowej scenie zapoczątkowały okres dominacji opon Goodyeara w wyścigach po obu stronach Atlantyku.

Z Akron na cały świat: historia „potrójnej korony”

Fani sportów motorowych doskonale pamiętają rok 1966 jako czas legendarnej rywalizacji Forda z Ferrari w Le Mans – historii, którą Hollywood przeniosło na duży ekran opowiadając o zaciętej rozgrywce między dwoma motoryzacyjnymi gigantami. Zwycięstwo Forda na oponach Goodyeara zapoczątkowało pasmo sukcesów amerykańskiej marki i było jednocześnie drugim triumfem Goodyeara w Le Mans. Ten sam rok przyniósł także kolejny kamień milowy: Jack Brabham wygrał cztery wyścigi Grand Prix na oponach Goodyeara i zdobył swoje ostatnie,
a zarazem pierwsze w historii Goodyeara, mistrzostwo świata Formuły 1.

W świecie sportów motorowych wielu uważa tzw. „potrójną koronę” za najwyższe osiągnięcie, jakie może zdobyć kierowca. To nieoficjalne wyróżnienie przyznaje się za zwycięstwa w trzech prestiżowych wyścigach: 24-godzinnym Le Mans, Grand Prix Monako i Indianapolis 500. W 1972 roku Graham Hill został pierwszym — i jak dotąd jedynym — kierowcą, który zdobył wszystkie trzy trofea. Gdyby jednak istniała potrójna korona dla producentów opon, Goodyear nie miałby sobie równych.

Lato 1967 roku było dla A.J. Foyta wyjątkowo intensywne i pełne sukcesów.
31 maja objął prowadzenie w wyścigu Indianapolis 500 na zaledwie cztery okrążenia przed metą, zapewniając Goodyearowi pierwsze  od niemal pół wieku  zwycięstwo w tej legendarnej rywalizacji. Niecałe dwa tygodnie później,
11 czerwca, wspólnie z Danem Gurneyem przekroczył linię mety jako zwycięzca 24-godzinnego wyścigu Le Mans. Było to pierwsze — i jak dotąd jedyne — amerykańskie zwycięstwo w historii tego wyścigu: dwóch amerykańskich kierowców, amerykański zespół (Shelby), amerykański producent podwozia
i silnika (Ford), i oczywiście amerykańskie opony — Goodyear.

Gdy do listy sukcesów z 1967 roku dodać zwycięstwo Denny’ego Hulme’a w Grand Prix Monako — po którym sięgnął również po tytuł mistrza świata Formuły 1 — Goodyear został pierwszym producentem opon, który zdobył „potrójną koronę” sportów motorowych. Co więcej, udało mu się tego dokonać jeszcze siedem razy w latach 1973–1994. Żaden inny producent nie może się równać z tym osiągnięciem — tylko jedna konkurencyjna marka zdobyła „potrójną koronę” i stało się to tylko raz. Goodyear pozostaje też jedynym producentem, który połączył ją
z mistrzostwem świata kierowców Formuły 1.

Gdyby istniała „poczwórna korona” — obejmująca Le Mans, Monako, Indianapolis 500 i Daytona 500 — Goodyear wciąż byłby jedynym producentem opon, który mógłby ją zdobyć. Ma na swoim koncie aż siedem takich kompletów zwycięstw,
w tym imponującą, czteroletnią passę w latach 1973–1976.

W latach 1971–1997 opony Goodyeara aż 23 razy zwyciężały w Grand Prix Monako
i mistrzostwach świata Formuły 1. Między 1972 a 1995 r. Goodyear wygrywał każdego roku w Indianapolis 500, a w Le Mans triumfował jeszcze dziesięciokrotnie w latach 70., 80. i 90. Po trzech dekadach dominacji
w najbardziej prestiżowych wyścigach na świecie, marka z Akron ugruntowała swoją pozycję jako jedna z najbardziej rozpoznawalnych w historii sportów motorowych.

Orzeł wylądował: zwycięskie opony wyścigowe Eagle dla ambitnych kierowców drogowych

To właśnie w tym okresie Goodyear postanowił zintensyfikować inwestycje
w opony drogowe o wysokich osiągach, ponieważ ówczesne samochody sportowe zaczęły wymagać od opon coraz więcej. Technologiczny transfer między oponami wyścigowymi a popularnymi modelami drogowymi był dla marki kluczowy już od pierwszych dekad XX wieku, jednak firma dostrzegła potrzebę nadania tej idei wyraźnej tożsamości, czyli rozpoznawalnej nazwy produktu, która trafi do kierowców na całym świecie. Tak w 1980 roku narodziła się linia Goodyear Eagle.

Dzięki logotypowi „Goodyear Eagle” umieszczonemu na bocznej ścianie każdej wyścigowej opony oraz tej samej nazwie widniejącej na produktach drogowych o wysokich osiągach — wybieranych przez takich producentów jak Ferrari, Chevrolet czy Ford — związek między torem a codzienną jazdą stał się bardziej oczywisty niż kiedykolwiek wcześniej. Tymczasem opony Goodyear Eagle nadal odnosiły sukcesy na torach wyścigowych. Aż do 2007 roku Formuła 1 nie miała wyłącznego dostawcy opon, a w wielu sezonach wszystkie zespoły decydowały się właśnie na opony Goodyear Eagle, co umacniało pozycję marki jako lidera
w tym sporcie. Do dziś żadna inna marka nie zdołała przebić imponującego wyniku 368 zwycięstw Goodyeara w wyścigach Grand Prix Formuły 1.

W 2024 roku Goodyear świętował wyjątkowy jubileusz 70-lecia w roli oficjalnego dostawcy opon dla NASCAR. To niezwykłe partnerstwo rozpoczęło się w 1954 roku, od pierwszych testów opon na torze Darlington Raceway, i od tamtej pory rozwijało się dzięki kolejnym innowacjom: od wprowadzenia wyścigowych opon typu slick w 1972 roku, przez opony radialne w 1989 r., konstrukcję bieżnika
z wieloma strefami w 2013 r., aż po aktualną specyfikację 18-calowych opon dla samochodów NASCAR Next Gen. Od 1997 roku Goodyear jest oficjalnym
i wyłącznym dostawcą opon dla trzech krajowych serii NASCAR. Co roku,
w zakładzie w Akron w stanie Ohio, marka produkuje ręcznie ponad 100 000 opon, wspierając jedno z najbardziej ikonicznych i najdłużej trwających partnerstw
w historii sportów motorowych.

Powrót Goodyeara na arenę międzynarodowych wyścigów został przypieczętowany pierwszym zwycięstwem w klasie LMP2 podczas 4-godzinnego wyścigu Długodystansowych Mistrzostw Świata FIA w Szanghaju w listopadzie 2019 roku, a niedługo później — długo wyczekiwanym powrotem do Le Mans
w 2020 roku.

Goodyear powrócił do świata długodystansowych wyścigów w stylu Le Mans najpierw jako dostawca opon dla prototypów LMP2 w WEC i European Le Mans Series, później jako wyłączny dostawca w tej kategorii, a od 2024 roku — także jako oficjalny i jedyny dostawca opon dla nowej klasy LMGT3.

W tym sezonie samochody dziewięciu producentów — Aston Martin, BMW, Corvette, Ferrari, Ford, Lexus, McLaren, Mercedes-AMG i Porsche — rywalizują na oponach Goodyear Eagle w najbardziej wymagających wyścigach długodystansowych na czterech kontynentach. Co więcej, opony wyścigowe powstają w tym samym zakładzie, co gama opon drogowych o ultra-ultra wysokich osiągach Eagle F1 SuperSport, co sprawia, że związek między torem
a drogą w historii Goodyear Eagle nigdy nie był bardziej oczywisty.